The inevitable wanderer.In the process of positive changes. My heart beats for the One who created it.
{ + = ♥ }
Oo, sinaktan mo ako, kaya sinubukan din kitang saktan pabalik.
Susubukan ko palang, kinarma na ako. Wow lang eh? Haha! Gagawin ko pa lang, pero naunahan na ako ng karma. Siguro nga hindi ako yung dapat na maghiganti sa’yo. Baka may ibang tao na gagawa nun sa’yo sa ibang paraan, okaya naman ay ikaw din mismo ang makagawa nun sa sarili mo. Maraming possibilities eh. Hindi rin naman kasi kaya ng konsensya ko na saktan ka no. Ang hirap kaya, lalo na kung ayaw mong may nasasaktan sa mga kaibigan mo. Sobrang hindi ko kaya. Bahala na yung karma sa’yo. Pero sana hindi naman ganun kalala or something. :( :))
Having a HIMYM marathon.
I can’t believe how relevant this scene is.. Medyo masakit parin hanggang ngayon.
Kung sino pa yung pinagkakatiwalaan mo, siya pa yung magbbring down sayo.
Hindi ko maintindihan kung pano niyo nagagawa yun, lalo na kung lahat ng bagay at lahat ng sekreto mo sakanya mo nakkwento. Alam niya lahat ng pinagdaanan mo. Lahat nung sakit na naramdaman mo, lahat nung masayang nangyare sayo; lahat lahat sakanya mo kinekwento. Kaibigan mo yan eh. Sobrang laki ng tiwalang binigay mo sakanya. Akala mo okay lang. Akala mo lahat ng bagay pwedeng ikwento. Akala mo mapagkakatiwalaan mo siya. Akala mo hindi nya ipagsasabi sa iba. Akala mo siya na yung laging nandyan para sayo. Akala mo..
Yan ang hirap eh. Ang dami dami mong inakala.
Hirap na hirap ka na ngang makahanap ng tao na mapagsasabihan mo ng lungkot, sakit, ligaya at lahat ng nangyayare sa buhay mo, at kung kailan naman binigay mo na yung tiwala mo, dun ka pa mabibigo. Magtatago ka na naman sa sarili mo. Wala ka nang pagsasabihan. Babalik ka dun sa pagiging malungkot at mapag-isa na ikaw. Matatakot ka nang magtiwala. Hindi ka na magsasabi ng opinyon at ng mga nararamdaman mo. Ganyan eh. Kung nag-isip ka lang pala sana bago ka magtiwala… Ang sakit, sobra.
Someone once told me na kapag magbbreakdown ka, dun ka dapat pumunta sa lugar na maganda, tahimik at wala kang kakilala. Ipikit mo yung mga mata mo; sumigaw ka kung gusto mo; iiyak ka panigurado. Ilabas mo lang lahat ng saloobin mo, mabuti yun. Basta siguraduhin mo na pagkatapos mo ay magkakaroon ka ng peace of mind. Kapag binuksan mo na ang mga mata mo, makikita mo ang kagandahan nung lugar, yung katahimikan, at ang mga tao na naglalakad.. Pansinin mo na lang na ang mundong ito na ginagalawan mo ngayon ay hindi magiging kumpleto kung wala ka.
You’ll have that peace of mind. Focus ka lang. Okay lang magbreakdown and cry your heart out, kasi only then will you be able to smile again.
Obladi oblada \:DDD/
Wala naman kasi akong hinihinging graduation gift. Sila lang talaga nagbalak na bumili ng kotse, para makatipid sa gas. Eh malapit naman na daw graduation ko, kaya ang nangyare, akin yung kotse. Naaaaks! Pero dahil hindi ako marunong magdrive, sila muna yung gagamit. Ang fail diba =)) Ayaw naman magdrive ng mga kuya ko eh. Bahala sila :)) Woooo grad gift yaaaay \:D/
Hindi kami mayaman, okay.
Company car, so may bawas lang sa price, pero tuloy tuloy padin yung bayad :) Mehehehe :) May kotse na koooo. \:D/ Ako na lang yung kulang, anobayan =)))))) Pero ayos na yan. Salamat Lord! :):):):)
Mas mabuti nang i-give up kita, kaysa saktan ko yung sarili ko. :-)
| Elena: | You don't have to convince me that everything's gonna be okay. |
| Stefan: | I know. I wish I could, though. Wish I could just tell you that you'll never feel pain. That you'll never crave blood. But you will. It'll be the worst thing that you'll ever live through. |
| Elena: | But I'll get to live. I'll be your sister, and your friend, and I'll be with you. Forever. I'm gonna get through this. Just like we get through everything. One day at a time. |
Sana pala siniguro ko muna.
Akala ko naman okay na, kasi sabi mo sakin okay na. Naniwala ako eh. Hindi ko naman gagawin yun kung hindi kailangan diba? Sobrang nahihiya na ako. Kung hindi mo napansin, paulit ulit na yung mga sinasabe ko nun sa’yo. Akala ko talaga okay na eh. Tinry kong kausapin, kaso wala daw. Walang alam, walang idea, walang thought, walang doubt, wala. As in wala talaga. Edi ano, napahiya ako? Nahihiya na nga ako, napahiya pa ako. Ano’ng mukha na lang ihaharap ko nyan? Puro sorry na lang tuloy nasabi ko.. Puro sorry na hindi naman nya maappreciate. Salamat ha. :(
Review for EnglishFil. Blagh! :)
baka nag-aaral? =))
joook. nag-aaral naman talaga. break time eh, nyehehe. at dahil maarte ako, kailangan may picture ko ngayon =))))))
